Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.
[ X ]
  
 
 

Partnerzy merytoryczni

SMDI

Firmy wspierające

Świat

Dane na podstawie: The European offshore wind industry - key trends and statistics 1st half 2012, EWEA, Bruksela 2012; The European offshore wind industry - key trends and statistics 2015, EWEA 2016

Morska energetyka wiatrowa korzysta w szczególności z doświadczeń sektora lądowej energetyki wiatrowej. Dlatego też opisując MFW należy sięgnąć do historii rozwoju energetyki wiatrowej na lądzie. Rozpoczyna się ona w 1887 roku, kiedy to szkocki profesor James Blyth, uznawany za prekursora w dziedzinie budowy turbin wiatrowych (w nowoczesnym, nastawionym na generowanie energii elektrycznej ujęciu), zbudował pierwszą, eksperymentalną turbinę wiatrową, która służyła do zaopatrywania jego domu w energię elektryczną przez 25 lat. To prekursorskie dzieło znalazło niebawem wielu naśladowców.

» Czytaj więcej o morskiej energetyce wiatrowej na świecie


Energetyka wiatrowa rozwijała się na przestrzeni wieków głównie w dużych centrach przemysłowych. Za prototyp turbin wiatrowych można uznać wiatraki holenderskie budowane w XIX wieku na terenie całej Europy. Postęp technologiczny i rozwój w dziedzinie energetyki doprowadziły do tego, że w wykorzystaniu turbin wiatrowych dokonała się prawdziwa rewolucja. Współcześnie turbiny wiatrowe to „instalacje przystosowane do generowania energii elektrycznej o bardzo wysokiej jakości. Każda turbina wiatrowa funkcjonuje obecnie jako autonomiczna, całkowicie zautomatyzowana elektrownia”.

Oprócz ciągłego zwiększania wydajności, rozwój w dziedzinie energetyki wiatrowej prowadzi do postępującego zmniejszania się uzależnienia tego sektora od warunków atmosferycznych. „Elektrownie wiatrowe pracują przy prędkościach wiatru od (3 ÷ 5) m/s do (25 ÷ 28) m/s (elektrownie lądowe) lub do 35 m/s (elektrownie morskie)”.

W ciągu ostatnich dwudziestu lat byliśmy świadkami skokowego postępu w dziedzinie rozwoju energetyki wiatrowej. Możliwości generowania mocy przez turbiny wiatrowe wzrosły stukrotnie (z 25 kW do 2500 kW), a koszt pozyskania energii spadł pięciokrotnie.

Przyspieszony rozwój energetyki wiatrowej jest często wiązany z kryzysem naftowym z lat siedemdziesiątych XX wieku. To właśnie wtedy nastąpiło wzmożone zainteresowanie rozwojem technologii mogących z powodzeniem zastąpić konwencjonalne źródła energii.

W historii energetyki wiatrowej momentem przełomowym wydaje się być rok 1991, kiedy to Dania uruchomiła pierwszą morską farmę wiatrową. Budowa farmy Vindeby pozwoliła na zidentyfikowanie problemów związanych z rozwojem projektów w technologii offshore – konstrukcyjnych i technologicznych, których rozwiązanie pozwoliło na dalszy rozwój tego sektora.

Projekty offshore bazują na wiedzy i doświadczeniu energetyki wiatrowej na lądzie, ale również na technologii projektów energetycznych realizowanych przez morski sektor wydobywczy. Najważniejszym wyzwaniem stojącym przed morską energetyką wiatrową jest doprowadzenie do sytuacji, w której zużycie technologii zostanie zminimalizowane, a możliwości dostępu do instalacji zostaną zmaksymalizowane. Oprócz czysto technologicznych barier przemysł boryka się również z innymi, bardzo poważnymi problemami. Oprócz zagrożeń środowiskowych, trudności prawno-administracyjnych, związanych ze wskazaniem możliwych lokalizacji do budowy morskich farm wiatrowych, nierozwiązaną kwestią pozostaje również możliwość przyłączenia do sieci nowopowstałych projektów w technologii offshore.

Wśród światowych potęg w rozwoju morskiej energetyki wiatrowej eksperci za przykład podają głównie Wielką Brytanię, Danię i Niemcy. Dania to kraj, który jako pierwszy rozwijał morską energetykę wiatrową (pierwsza morska farma wiatrowa na świecie to duński projekt Vindeby), a obecny poziom mocy zainstalowanej w tym kraju to 1 271,3 MW (ok. 15,8% mocy zainstalowanej w Europie). Wielka Brytania prowadzi w rozwoju morskiej energetyki wiatrowej. Całkowita moc zainstalowana w Wielkiej Brytanii wynosi 5 066,5 MW. Rząd brytyjski podejmuje ponadto dodatkowe kroki mające na celu usprawnienie systemu wsparcia dla morskich farm wiatrowych, co ma przyczynić się do dalszej ekspansji sektora – już w 2020 roku 17% energii produkowanej w Wielkiej Brytanii ma pochodzić z morskiej energetyki wiatrowej. W Niemczech moc zainstalowana wynosi 3 294,6 MW. Łączny udział wspomnianych państw w sektorze wynosi 55,9%. Europejskie Stowarzyszenie Energetyki Wiatrowej (EWEA) wyznaczyło cel 40 GW mocy w morskiej energetyce wiatrowej w Unii Europejskiej do 2020 r., zakładając roczny rozwój rynku na poziomie 28%. Do 2030 r. ilość energii generowanej przez morskie farmy wiatrowej może wynieść nawet 150 GW.